عبد اللّه بن حسين بن على بن أبي طالب عليه السّلام وى در مدينه و به گفتهاى در كربلا ديده به جهان گشود . مادرش رباب دختر امرء القيس بن عدى ، أوس بن جابر بن كعب بن عليم بن جناب بن كلب و مادر رباب ، هند الهنود دختر ربيع بن مسعود بن مصاد بن حصن بن كعب ياد شده و مادر هند ، ميسون دختر عمرو بن ثعلبة بن حصين بن ضمضم و مادر ميسون ، رباب دختر أوس بن حارثة بن لام طايى است كه ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام دربارهء او مىفرمايد : لعمرك إننى لأحب دارا * تحل بها سكينة و الرّباب احبّهما و أبذل جل مالى * و ليس لعاتب عندي عتاب يعنى : به جانت سوگند ! خانهاى را دوست دارم كه سكينه و رباب در آن حضور داشته باشند . آنان مورد علاقهء من هستند و بيشترين اموال خويش را برايشان هزينه مىكنم و در اين كار ، جاى سرزنش هيچ نكوهش‌گرى وجود ندارد . امرء القيس سه تن از دختران خويش را در مدينه به ازدواج امير المؤمنين و حسن و حسين عليهم السّلام در آورده و ماجراى وى معروف است . رباب ، همسر امام حسين عليه السّلام و سكينه و عبد اللّه ، فرزندان حضرت از آن بانو مىباشند . به گفتهء مسعودى ، اصفهانى ، طبرى و ديگران : آن‌گاه كه حسين عليه السّلام از خويشتن مأيوس و نوميد گشت به سمت خيمهء خود رفت و كودك خردسالش را خواست تا با او خداحافظى كند . خواهرش زينب كودك را نزد برادر آورد . حضرت او را از خواهر ستاند و در آغوش گرفت و در حالى كه به صورت او مىنگريست ناگهان تيرى به گلوى او نشست و وى را به شهادت رساند « 1 » . گفتهاند : حسين عليه السّلام با دست خود خون گلوى كودكش را گرفت و به آسمان پاشيد و عرضه داشت :

--> ( 1 ) . طبرى تاريخ : 3 / 332 ؛ مقاتل الطالبين : 94 .